Bławatniki (Cotingidae), to rodzina ptaków należąca do rzędu wróblowych (Passeriformes). Jest to duża grupa ptaków występujących w Ameryce Południowej. Ptaki z tej rodziny żyją w lasach lub na ich obrzeżach. Odżywiają się owocami i owadami. Mają szerokie, hakowato zakończone dzioby, zaokrąglone skrzydła i silne nogi. Samce wielu gatunków mają jaskrawe ubarwienie oraz ozdoby w postaci piór lub korali. Niektóre gatunki mają charakterystyczny, donośny głos. Strojnoczuby (rodzaj Cephalopterus) mają rozszerzone tchawice, co sprawia, że są zdolne do wytwarzania niskich huczących dźwięków. Nawiasem mówiąc, strojnoczuby należą do największych ptaków z tej grupy i oprócz owoców i owadów zjadają niekiedy małe kręgowce. U niektórych gatunków występują skomplikowane zachowania godowe podczas łączenia się w pary.
Bławatowiec krzykliwy należy do rodziny bławatników (Cotingidae), rzędu wróblowych (Passeriformes). Ptaki te występują w wilgotnych lasach w dorzeczu Amazonki (izolowana populacja występuje we wschodniej Brazylii). Są to dość duże ptaki o szarym upierzeniu z cętkowanym gardłem i piersią. Odżywiają się głównie owocami, ale zjadają również owady. Gnieżdżą się zwykle w pobliżu wody. Bławatowca krzykliwego łatwiej jest usłyszeć niż zobaczyć. Jego głos, donośny gwizd, jest pospolitym dźwiękiem rozbrzmiewającym w amazońskich lasach. Głos ten często można usłyszeć na filmach o ptakach amerykańskich.
przykład głosuKapucyn pochodzi od łacińskiego słowa "cappa" - okrycie, płaszcz.
Kapucyn (Perissocephalus tricolor) należy do rodziny Cotingidae (bławatników) z rzędu wróblowych (Passeriformes). Występuje w lasach Wenezueli, Gujany oraz północnej Brazylii.
Jest to dość duży ptak o długości ok. 34 cm.Jego upierzenie ogólnie jest brązowe z czarnym ogonem i lotkami. Pokrywy podogonowe mają kolor pomarańczowo-brązowy. W okolicy dzioba kapucyn ma obszary nagiej, niebieskawoszarej skóry. Ptaki ryczą swoją pieśń godową indywidualnie lub grupowo. Do zbiorowych toków kapucyny wybierają odpowiednie gałęzie, które przedtem oczyszczają z gałązek i liści. Potem siadają na tych gałęziach blisko siebie, zwracają dzioby w tym samym kierunku, pochylają się do przodu i wydają swoje ryczące odgłosy. W tym samym czasie podnoszą i opuszczają swoje ogony i uwidaczniają jaskrawe, pomarańczowo-brązowe podogonia.
przykład śpiewu
Głos ten można było usłyszeć na filmie pt. "Życie ptaków". Szkoda, że ten film nie jest powtarzany przez naszą telewizję.
Dzwonnik trójsoplowiec należy do rodziny bławatników (Cotingidae), rzędu wróblowych (Passeriformes). Występuje w Ameryce Południowej. Zamieszkuje górskie lasy subtropikalne od Hondurasu do południowej Panamy (powyżej 1500 m n.p.m.). Osiąga 30 cm długości. W ubarwieniu obserwuje się wyraźny dymorfizm płciowy: samiec (nieco większy od samicy) ma głowę, pierś i kark śnieżnobiałe, resztę ciała żółtobrązową. Charakterystyczną cechą samca są długie, mięsiste wyrostki u nasady dzioba, jeden u góry, dwa z boków, zwisające ku dołowi. Samica jest szaro-zielono-żółta, ciemniej plamkowana. Dzwonnik trójsoplowiec prowadzi nadrzewny tryb życia w koronach wysokich drzew. Odżywia się owocami. Jest znany z głośnych okrzyków o wysokiej tonacji, słyszanych z bardzo dużej odległości. Nawoływania te nie brzmią, co prawda, jak dźwięki dzwonów, ale pobrzmiewa w nich coś metalicznego.
Gnieździ się bardzo wysoko nad ziemią. Swoje czarkowate gniazdo umieszcza w rozwidleniach gałązek. Samica składa jedno jajo, które sama wysiaduje przez ok. 23 dni. Pisklę pozostaje pod opieką matki jeszcze przez ok. 30 dni.
Dotychczas nie ustalono, czy rodzaj Phytotoma powinien znaleźć się w odrębnej rodzinie Phytotomidae w podrzędzie Suboscines, czy też w podrodzinie Phytotominae wewnątrz rodziny Cotingidae. Większość ornitologów umieszcza rodzaj Phytotoma w podrodzinie Phytotominae. W obrębie rodzaju Phytotoma występują 3 gatunki: ziołosiek peruwiański (Phytotoma raimondii), ziołosiek czerwonawy (Phytotoma rutila) oraz ziołosiek rudosterny (Phytotoma rara).
Ziołosieki mają ok. 18-20 cm długości i ważą ok. 40 g. Mają na głowach krótkie czuby z piór oraz krótkie, mocne, stożkowate dzioby. Skrzydła są krótkie, ostro zakończone, ogon długi, nogi krótkie zakończone dużymi, silnymi stopami. U ziołosieków zaznacza się wyraźny dymorfizm płciowy: samiec jest jaskrawiej ubarwiony, w szczególności ma więcej czerwieni, podczas gdy samica jest bardziej szarawa i brązowawa. Dzioby ziołosieków ujawniają cechę rzadko spotykaną wśród ptaków: wzdłuż każdej krawędzi obu połów dzioba biegnie rząd małych, silnych i ostrych zębopodobnych tworów. Ząbki nie są zbudowane z kości, lecz są naroślami z keratyny, z której zbudowany jest dziób. Ziołosieki używają dziobów do piłowania i żucia liściastych roślin, które są ich głównym pożywieniem.
Ziołosiek peruwiański jest gatunkiem endemicznym i występuje w suchych zaroślach północnozachodniego Peru. Ziołosiek czerwonawy i rudosterny występują od umiarkowanych stref południowej Argentyny i Chile, aż po subtropikalne strefy Paragwaju i Boliwii. Ziołosiek peruwiański lubi warunki półpustynne, a pozostałe gatunki wolą mieszaninę lasów, zarośli, obszarów trawiastych i terenów uprawnych. Liściożerność jest rzadkim stylem życia wśród ptaków. Ptaki liściożerne są raczej mało aktywne i powolne w ruchach. Jednak ziołosieki są ptakami o dużej aktywności. Są całkiem dobrymi lotnikami, patrolującymi w ciągu dnia swój teren w poszukiwaniu żywności. Niewiele jest takich gatunków ptaków, które żywią się głównie liśćmi. Te, które się tak odżywiają, płacą niekiedy wysoką cenę, ponieważ liście, o dużej zawartości włókien, mają małą wartość energetyczną. Takie ptaki mają niekiedy duże rozmiary, mogą być nielotne i są mało aktywne. Ziołosieki są ptakami lotnymi i aktywnymi, ponieważ mają niezwykłą dla ptaków metodę odżywiania i bardzo wydajny system trawienny. Ziołosieki żują liście na papkę, rozrywając ściany komórkowe i uwalniając zawartość komórek do systemu trawiennego. Pokarm szybko przechodzi przez jelito, które jest obficie wyścielone komórkami śluzowymi, przy czym koncentracja tych komórek zwiększa się w kierunku dolnego końca. Żucie pokarmu, szybkie przechodzenie przez system trawienny oraz wydajne trawienie pozwala ptakom w krótkim czasie przetworzyć dużo materiału roślinnego, a przy tym zachować wysoki poziom metabolizmu. Chociaż ziołosieki mogą wzbogacać dietę pewną ilością owoców i owadów, to jednak liście stanowią główne źródło pożywienia.
Niewiele wiadomo na temat rozmnażania ptaków z rodzaju Phytotoma głównie ze względu na brak badań terenowych. Ptaki budują luźne gniazda i samice składają do 4 jaj. Niektóre ziołosieki mają niesamowity głos. Przypomina on skrzypienie nienaoliwionych drzwi.